Jak się pisze: wziąć czy wziąść?

Poprawnie piszemy wyłącznie: „wziąć”. Forma „wziąść” jest błędem językowym.

Dlaczego „wziąć”, a nie „wziąść”?

Wziąć to dokonany odpowiednik czasownika brać. Ta para pomaga zapamiętać właściwą pisownię: brać – wziąć, a nie „braść – wziąść”. Czasownik „braść” nie istnieje, dlatego forma „wziąść” nie ma uzasadnienia.

Błąd wynika najczęściej z fałszywej analogii do czasowników zakończonych na „-ść”, takich jak „iść”, „nieść”, „usiąść” czy „pójść”. „Wziąć” należy jednak do innej grupy. Wywodzi się od dawnego czasownika „jąć”, podobnie jak między innymi „ująć”, „objąć” i „podjąć”.

Pomocna jest też odmiana: wezmę, weźmiesz, weźmie. W żadnej z tych form nie pojawia się „s”, więc nie ma go również w bezokoliczniku.

Poprawnie: wziąć
Błędnie: wziąść

W dawnej polszczyźnie, między innymi w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza, można spotkać zapis „wziąść”. Była to historyczna forma, ale we współczesnej polszczyźnie uznaje się ją za niepoprawną. Niezależnie od kontekstu należy pisać „wziąć”.

Jak używać słowa „wziąć”?

Czasownik występuje w wielu codziennych połączeniach. Oto przykłady poprawnych zdań:

• Muszę wziąć parasol, bo zanosi się na deszcz.
• Czy możesz wziąć moje dokumenty z biurka?
• Postanowiłem wziąć udział w tym projekcie.
• Warto wziąć pod uwagę wszystkie możliwości.

Zapamiętaj prostą parę: brać – wziąć. Dzięki niej łatwo odrzucić błędne „wziąść”.